♥دل نوشته های سحر♥
شعرای خودم و دل نوشته هام
هک شدن وبلاگ فقط فقط یه شوخی بی مزه بود . این وبلاگ اگر حذف نشود به هیچ وجه هک نخواهد شد و پابرجا خواهد ماند منتظر باش اما متوقف نباش*تحمل کن اما معطل نکن* سرسخت باش اما لجباز نباش* سریع باش اما گستاخ نباش* بگو آره نگو حتما*بگو نه نگو هرگز*صبور باش اما بی خیال نباش* شتاب کن اما شتاب زده عمل نکن*بگو برات میمونم نگو برات میمیرم!!! هر دعا ، اهدای یک سلول سالم درخواست صمیمانه: لطفا این متن را عیناً و یا به سلیقه ی خود برای مدت 7 روز بعنوان پست ثابت در بلاگ خود قرار دهید.. این زنجیره می تواند به معجزه تبدیل شود..! بهانه ی بودن من!سرزمین قلب کوچک تو جایی برای دلتنگی های عاشقانه ام نبود انگار قلب تو با بی قراری های دلم غریبه بود و به رهگذران دلخوش کرده بود.قلب کوچک تو هیچ وقت مرا نشناخت چون به رهگذران دلبسته بود ! گاهی پر از جمله های یخ زده ام... و گاهی پر از آواز غمگینی که چشم های خیسم را در آیینه ها می خوانند.... باران تنها بالای سر کلبه تنهایی من میبارد و آسمان دیگر آن آسمان روشن و ابری نیست!!! سلام به تمام دوستای با مرامم ممنونم از تمام عزیزانی که ۳ اسفند تولدم و یادشون بود و بهم تبریک گفتن!! و ممنون از تمام کسانی که به یادم بودن.....!! دوست دار شما : سحر جووووون اینم کیک تولدم تقدیم به همه شما....... بوی نمناک کوچه های خیس و بوی خوش خاک خورده یاد آور خاطرات توست تویی که از جنس نور بودی و زاده خورشید تویی که عقل و اندیشه را به زانو در آوردی رفتن و نبودن را معنا بخشیدی تویی که لاله را با تمام زیبایی اش سنبل حیات ساختی و آرزوهایت را در عرش زمزمه کردی یدان که همیشه جاودان(در قلب ها زنده ای!ای شهید) برای عشق قبول کن ولی غرورت را از دست نده برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو برای عشق مثل شمع بسوز ولی بگذار پروانه ببیند برای عشق پیمان نبند ولی پیمان نشکن برای عشق جون خودتو بده ولی جون کسی و نگیر برای عشق وصال کن ولی فرار نکن برای عشق زندگی کن ولی عاشقانه زندگی کن برای عشق بمیر ولی کسی و نکش برای عشق خودت باش ولی خوب باش!!! آرزو دارم فراموشت کنم اما چگونه؟ ازنهیب سینه خاموشت کنم اماچگونه؟ آرزو دارم در آغوشت کشم من بی محابا دست خود راحلقه بردوشت کنم اما چگونه؟ دستهایت را بگیرم پیش چشمانت بمیرم زلف خود را همچو تن پوشت کنم اما چگونه؟ سر به دامانت گذارم تاکه جان درسینه دارم خواب نازی کنج آغوشت کنم اما چگونه؟ می توان صاف و ساده بود مثل:ابر بهاری می توان عاشق بود مثل:شقایق های سرخ دشت های بی انتها!می توان صادق بود مثل: معصومیت و نگاه یک کودک!می توان با گذشت بود مثل:آسمان بیکران!می توان کینه هارا به دریا سپرد و بی ریا مثل:اشعار حافظ!!!! زيبا ترين احساسم براي توست و عاشقانه ترين غزل ها را به ياد تو زمزمه مي كنم!سر بر شانه هاي مهربانت مي گذارم و برايت عقده هاي دلم را مي گشايم!دست هاي خسته ات را بوسه باران ميكنم و شاخه گلي با عشق به تو تقديم خواهم كرد!! سلام به همه دوستاي گلم اين آپم مخصوص پدرمه! مي خوام از همين جا بهش تبريك بگم و دست زحمت كشش و ببوسم و بگم خيلي دوست دارم باباجون شايد از قديم شنيديد كه ميگن دختر پدريه ميميره واسه بابا!منم يكي از اونام!! راستي اين روز خوب و به تماميه پدراي زحمت كش و مهربونم تبريك ميگم !! و اين شعر خودم و تقديم مي كنم به باباجو ن خودم و همه بابا هاي خوب دنيا! وقتی عاشقم شد که دیگه دیر شده بود حالا می فهمم که چرا اول قصه ها میگن یکی بود یکی نبود یکی بود یکی نبود . این داستان زندگی ماست . همیشه همین بوده . یکی بود یکی نبود . در اذهان شرقی مان نمی گنجد با هم بودن . با هم ساختن . برای بودن یکی ، باید دیگری نباشد. هیچ قصه گویی نیست که داستانش این گونه آغاز شود ، که یکی بود ، دیگری هم بود . همه با هم بودند . و ما اسیر این قصه کهن ، برای بودن یکی ، یکی را نیست می کنیم . از دارایی ، از آبرو ، از هستی . انگار که بودنمان وابسته نبودن دیگریست . هیچ کس نمیداند ، جز ما . هیچ کس نمی فهمد جز ما . و آن کس که نمی داند و نمی فهمد ، ارزشی ندارد ، حتی برای زیستن . و این هنری است که آن را خوب آموخته ایم . هنر نبودن دیگری ! بی تو قامت نحیف شب بو ها حتی زیر باران میشکند بی تو هیچ رودی به فکر دریا شدن نیست!! بی تو تمام پرستو های عاشق بی آشیان میشوند بی تو حتی ماه هم در شبهای تنهایی ام رغبت نمی کند سری به من بزند!! بی تو هوای چشمانم همیشه بارانی است !! 
روزت مبارك بابايي
در پیش روی تو
محکم و استوار اقرار می کنم
این اعتراف من
با واژه های مهر
جمله های شوق
در موجی از غرور
این اعتراف من:
من دوست دارمت...
من دوست دارمت...
من دوست دارمت...
اگر بيهوده مي خندم
مرا درياب ، زيرا من
كه برگردم به اصل خويش و ايامي
كه در اين خانه سر كردم
نه در دشت طلا غرقم
پشيمان از درون جان
و آن جامي كه رد كردم
مرا درياب زيرا من
فريب هيبت و اعجاز آن رنگين كمان خوردم
چه خوش مي خواند مرغ شب
ولي افسوس كز اين نغمه ها
دگر اين بلبل خوش خنده مصراعي نمي خواند
مرا درياب زيرا اين تن زخمي
مرا از خويش مي راند!!!
وقتی کسی رو دوست داری ، وقتی کنارش هستی ، احساس امنیت می کنی .
وقتی کسی رو دوست داری ، حتی با شنیدن صداش ، ضربان قلب خود تو تو سینه هات حس می کنی.
وقتی کسی رو دوست داری ، وقتی که کنارش راه میری احساس غرور می کنی .
وقتی کسی رو دوست داری ، تحمل دوریش برایت سخته .
وقتی کسی رو دوست داری، شادیش برایت زیباترین منظره دنیا و ناراحتیش برایت سنگین ترین غم دنیا ست .
وقتی کسی رو دوست داری ، حتی تصور بدون اون موندن برات سخته.
وقتی کسی رو دوست داری ، شیرین ترین لحظات عمرت لحظاتیه که با اون باشی.
وقتی کسی رو دوست داری ، حاضری برای خوشحالیش دست به هرکاری بزنی .
وقتی کسی رو دوست داری ، هر چیزی که واسه اون باشه رو دوس داری .
وقتی کسی رو دوست داری ، وقتی به بن بست می رسی ، با صحبت کردن با اون آرامش میگیری .
وقتی کسی رو دوست داری ، برای دیدنش لحظه شماری می کنی .
وقتی کسی رو دوست داری، حاضری از خواسته های خودت برای شادی اون بگذری .
وقتی کسی رو دوست داری ، به علایق اون بیشتر از علایق خودت اهمیت می دهی .
وقتی کسی رو دوست داری ، حاضری به هرجایی بروی فقط اون در کنارت باشه .
وقتی کسی رو دوست داری ، ناخود آگاه براش احترام خاصی قائل میشی .
وقتی کسی رو دوست داری ، تحمل سختی ها برایت آسون و دلخوشی های زندگیت زیاد می شه .
وقتی کسی رو دوست داری، اون برات زیباترین و بهترین میشه حتی اگه اینجوری نباشه.
وقتی کسی رو دوست داری ، به همه چیز با امیدواری نگاه میکنی و رسیدن به آرزوهایت آسان می شه .
وقتی کسی رو دوست داری ، با موفقیت و محبوبیتش شاد و احساس سربلندی می کنی .
وقتی کسی رو دوست داری ، کلمه ی تنهایی برات هیچ معنی ای نمیده.
وقتی کسی رو دوست داری ، آرزوهایت آرزوهای اونه .
وقتی کسی رو دوست داری ، تو دل زمستون هم احساس بهاری بودن میکنی .
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
منوی سايت
نويسنده سايت
آرشيو سايت
دوستان سحر يه دونه
لینک های مفید
طراح قالب
امكانات سايت